19 March 2015

DSC_9516

Susan Sontag ”Başkalarının Acısına Bakmak” kitabı inceleme yazım;

Susan Sontag bu kitabında Amerikan İç Savaşı, Siyah-Beyaz Irkçılıkları, Nazi ölüm Kampları, Hiroşima ve yakın tarihli Vietnam, Bosna, Sierra-Leona, Ruanda, İsrail-Filistin, Afganistan, 11 Eylül olaylarında/savaşlarında savaş fotoğrafçılığının toplumu bilinçlendirmek; yakın/uzak coğrafyalarda olan biteni olduğu gibi anı dondurarak topluma aktarmak; savaşa/olaylara karşı tepki oluşturmada belki de tarihi değiştirebilmeye yardımcı olmak adına misyonunu; ancak; ”başkalarının acısına bakarken” de ”mahremiyetlerine” duyarlı olmamız gerektiğini; misyon-mahremiyet çatışmasını ve fotoğrafların vermesi gereken mesajların her geçen gün hızla teknolojik anlamda değişen/globalleşen dünyamızda eskiden gazete ve dergilerdeki gibi tek fotoğraf ile büyük şok etkisi yaratan -fotoğrafçı Jeff Wall’un Afganistan’daki ”Dead Troops Talk” fotoğrafı gibi- etkinin tam tersine artık tvlerde ve cep telefonlarında sayısız kere aynı karelerin yayınlanmasıyla savaştaki halkın ve savaş fotoğrafçılarının içinde bulunduğu o gerçek ”ham”lığı yansıtmaktan uzaklaşıp ”sıradanlaştığını”; tepkilerimizde de haliyle giderek duyarsızlaştığımızı yukarıda yazdığım gibi konunun inanılmaz derecede karışıklığından ”yorucu” bir üslupla dile getirmiş..

Bu ”karışıklık”, fotoğrafın şiddeti ve mahremiyeti üzerine kendinizi sorgulayacağınız güzel bir kitap…

Uğur Çobanoğlu